پنجشنبه نهم تیر 1384
يادگاری نويسان 2
يادگاری نويسان و يادگاری گذاران کم خرد نمود ديگری هم دارند. اگر اين دسته از يادگاری نويسان يا يادگاری گذاران در چرخش روزگار تحصيلاتی کرده باشند و يا در گردونه زمان، شغلی همچون کار در مراکز مهم دولتی به دست آورند، طرز يادگاری گذاری خود را به همان خصلت ذاتی قبل از تحصيل و کار؛ اما به روشی مدرن نشان می دهند. نمود بارز اين دسته از يادگاری نويسان را شخصاً در صدا و سيما می بينم. آنانی که نقش و آرم شبکه خود را در دنيای مجازی در دل هر اثر مذهبی و ملی حک می کنند و به خيال خود هنری به خرج داده اند و شاهکار کرده اند. مثال آشکار شبکه اول سيماست که از هر اثر باستانی، نقشی از «آرم» خود بيرون می آورد؛ چه از نقشهای گوناگون فرشهای اصيل ايرانی؛ چه از نقشهای اسليمی مساجد، محرابها يا مناره ها و چه از سر ستون تخت جمشيد. البته شبکه پنج سيما هم در اين زمينه از شبکه اول کم ندارد؛ اين شبکه نه تنها از درون آنها «آرم» خود را استخراج نمی کند؛ که در آنها حک می کند: آرم خود را در نقوش راه پله تخت جمشيد و ... جا می دهد و لابد دست اندرکاران آن افتخار می کنند که آرم شبکه شان در آنجا جای گرفته است!!!
کوتاه سخن اين که آيا اين دسته از يادگاری نويسان هيچ فکر کرده اند که از اين شکل يادگاری نويسی يا يادگاری گذاری چه چيزی عايدشان می شود؟! آيا مسئولان کشور هيچ فکر کرده اند که با تغيير نام ميدان نقش جهان چه چيزی عايد کشور، مردم و يا حتی خود تغيير نام دهندگان شده است؟! آيا فکر کرده اند که تغيير نام تالار رودکی به وحدت چه فوايد و عواقبی دارد؟! و در نهايت آيا دست اندرکاران صدا و سيما فکر کرده اند که يادگاری گذاری در حريم آثار باستانی، حتی در دنيای مجازی، چه تبعاتی در فرهنگ مردم ايجاد می کند؟! آيا ... ؟!؟!
يا حق
